خانه / سرگرمی / شعر و ادب / شعر از من چرا رنجیه ای سعدی

شعر از من چرا رنجیه ای سعدی

شعر از من چرا رنجیه ای سعدی

ای یار ناسامان من ، از من چرا رنجیده ای؟                                  و ای درد و ای درمان من ، از من چرا رنجیده ای؟
ای سرو خوش بالای من ،از من چرا رنجیده ای؟                            لعل لبت حلوای من ، از من چرا رنجیده ای؟
بنگر ز هجرت خون شدم، سرگشته چون گردون شدم                     وز ناوکت پر خون شدم ، از من چرا رنجیده ای؟
گر من بمیرم در غمت ، خونم بیفتد گردنت                                     فردا بگیرم دامنت ، از من چرا رنجیده ای؟
من سعدی درگاه تو عاشق به روی ماه تو                                      هستم نیکوخواه تو ، از من چرا رنجیدهای؟

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

bigtheme